NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
POSTACI, ORGANIZACJE, MIEJSCA, WYDARZENIA I WIERZENIA
PRZEDSTAWIONE W SERIALU SĄ FIKCYJNE
ODCINEK 3
Przywołała go pani?
Od wieków tą górą rządzi biały tygrys.
Każde źdźbło trawy i każda gruda ziemi
przepełnione są mocą białego tygrysa.
Miała pani przywołać Hwang Dae-du. Co pani wygaduje?
Jego energia
była podstawą mojego szkolenia,
a biały tygrys został moim strażnikiem.
Co pani wygaduje?
Przybądź do mnie.
Słyszałem, że przypalony ryż
odpędza duchy jak nic innego.
Najwyraźniej to prawda.
Czemu musi pani to komplikować?
Jeszcze jeden wybryk,
a zobaczy pani na swoim ołtarzu głowę tej młodej damy.
Mamo...
O rany.
Czujesz się zdezorientowany?
Kim jesteś?
Zacznij od nowa.
Ze mną.
Wniknij w moje ciało.
W takim razie...
czemu nie pozwoliłeś mi się opętać?
Dlaczego najpierw miałem wejść w ciało tej kobiety?
Bo musisz przejść na mnie z jej duchową energią,
żeby wszystko poszło gładko.
Dzięki jej energii
twoja dusza nigdy się nie ulotni
i będziesz mógł opętać każdego, kogo zechcesz.
Przejmiesz umiejętności szamanki.
Ciekawe.
Wynoś się z mojego ciała!
Nienawidzę hałaśliwych ludzi.
Imponujące.
Ujarzmiłeś duszę szamanki.
Ciekawy z ciebie facet.
Lubisz mnie, co?
Widzę,
że przejrzałeś mnie dzięki talentom Geumjo.
W takim razie...
jeśli cię opętam,
przejmę twoje umiejętności i wspomnienia?
Oczywiście.
Będziemy dzielić siłę.
Moje umiejętności staną się twoimi,
a twoje moimi.
Ekscytująca perspektywa.
Pokaż, co potrafisz.
Znajdź drogę do mojego ciała.
To boli.
Granica między bólem a przyjemnością...
jest bardzo cienka.
Co się dzieje?
Cholera.
Do diabła.
MIĘCZAK
Halo.
Wiesz, która godzina?
Mówiłaś, że nie pojawi się więcej duchów.
Sam zrobiłeś coś głupiego.
Nie zwalaj winy na mnie.
Niby co zrobiłem?
Wyobraź sobie, że jesteś bezdomnym, który nie jadł od trzech dni.
Na ulicy mówi się, że dobroduszny sąsiad
rozdaje bezdomnym jedzenie.
Pójdziesz do niego czy nie?
Co? Zlecieli się tu przez jedzenie?
Baw się w pomoc społeczną, skoro chcesz.
Sam się z tym uporaj.
Zadzwoń o tej porze jeszcze raz,
to przywołam do twojego domu
wszystkie duchy, jakie znam.
- Koniec rozmowy. - Halo? Czekaj. Cholera.
Nie patrzcie tak na mnie, jedzcie.
Smacznego.
POSTERUNEK W SANGDONG
Sprawdziłem wszystkich pracowników Kliniki Hanwool.
Nikt nie wydał mi się podejrzany.
Może nie powinniśmy
ograniczać się do Kliniki Hanwool.
To była strata czasu.
Nie byłeś nigdy w szkole, kretynie?
Większość seryjnych morderców nie ma kartoteki.
Nie zmienimy kierunku tylko dlatego, że nikt nie był notowany.
Dość. Detektywie Choe,
sprawdź, jakie firmy sprzedają wziewne środki znieczulające.
Dowiedzmy się, kto jest dostawcą Hanwool.
Dokąd idziesz?
Jeśli mamy złapać tygrysa,
trzeba odwiedzić jego norę. Jadę do Kliniki Hanwool.
Zachowuje się jak stary dziad.
Kto w dzisiejszych czasach szuka tygrysów w norach?
- A dokąd ma iść? - Na Syberię?
Dokąd idziesz?
Dzień dobry.
Co to?
Gdy jechałem coś sprawdzić,
auto przede mną zawróciło w niedozwolonym miejscu.
Wszystko się nagrało.
Idę zgłosić to drogówce.
I po co tyle zachodu?
Życzę panu miłego dnia.
Wystarczyło wyjąć kartę pamięci.
A ten przytargał całą kamerę.
Co za tępak.
Tylko ja jestem normalny w tym wydziale.
Jesteś najdziwniejszy z nas wszystkich.
Zgłaszam naruszenie przepisów drogowych.
Zgłoszenia drogowe przyjmujemy tam.
Proszę pana?
Kim Jun-hyeong z wydziału specjalnego.
Rozumiem.
Kolega po fachu.
Przeniesiono mnie tutaj kilka dni temu.
Rozumiem.
W czym mogę pomóc?
- Czyli mam iść tam? - Tak, tuż obok.
Oto harmonogram dzisiejszych operacji.
Widzę, że ma pan te same ubrania co wczoraj.
To problem?
Skąd, ale nigdy nie nosi pan tego samego dwa dni z rzędu.
Byłem wczoraj na pogrzebie za miastem.
Rozumiem.
O której mam operację?
KARTA REJESTRACYJNA PACJENTA
Proszę pana.
Proszę wziąć numerek i zaczekać na swoją kolej.
No tak.
Cześć, co u ciebie?
No co ty, poważnie?
Doktorze Seon.
Czy to nie jest ekscytujące?
Słucham?
Nieważne. Zaczynajmy.
Zdobądźcie nagrania z kamer z recepcji szpitala.
Jeśli odmówią współpracy, będziemy potrzebować nakazu.
Załatwcie to szybko, zanim usuną nagrania.
Jasne?
Rety.
Ojejku.
Uważaj.
Przewrócisz się.
Mój drogi, dlaczego
Pozwoliłeś mi tak odejść?
Gdybyś wiedział
Że będziesz tego żałować
Teraz byś tak nie cierpiał
Nie czułbyś się zagubiony
Mamo.
Dokąd jedziemy?
Gdzieś...
gdzie ci się spodoba.
Do wesołego miasteczka?
Mogę pojeździć kolejką górską?
Pil-seong.
Słyszysz?
Wierzby płaczące
brzmią jak jesienny deszcz.
Gdy za rok
usłyszymy ten dźwięk,
będziemy szczęśliwi.
Czemu to mówisz?
Doktorze Seon.
To dla pana.
Co...
- Co to jest? - Wychodzę za mąż.
Za miesiąc, drugiego.
Przyjdzie pan?
Powinienem. Oczywiście.
Dziękuję.
Dasz się zaprosić na drinka,
żebym mógł ci pogratulować?
Przepraszam,
ale jadę do sklepu kupić meble do nowego domu.
Z narzeczonym?
Tak, jedziemy razem.
Czym on się zajmuje?
UNIWERSYTET YONGIM MAOM TAEKWONDO
Kochanie, wybacz, że się spóźniłem.
- Nie szkodzi. - Pewnie zmarzłaś.
- Nie ma sprawy. - Pójdę się szybko przebrać.
Zaraz wracam.
- Dobrze, pospiesz się. - Jasne.
Lepiej wsiądę.
Czemu płaczesz?
Pada deszcz. Chodźmy na makaron.
Cholera, nie ma co zjeść.
Pada deszcz. Masz ochotę na pajeon i makgeolli?
Często tu przychodzisz?
Mieszkam w okolicy.
Nigdy cię tu nie widziałem.
Bywam tu codziennie.
Serio?
Do czego dążysz?
Czy ty...
Cokolwiek sobie myślisz, mylisz się,
więc daruj sobie.
Skoro tak mówisz.
To mój tekst.
Nie masz do niego praw autorskich, więc jest ogólnodostępny.
Skoro tak mówisz.
W ogóle...
Poradziłeś sobie ze swoimi gośćmi?
Z duchami?
- Czemu miałbym sobie z nimi radzić? - Wyssą z ciebie życie.
Zdyscyplinowałem je.
Będę codziennie wystawiał im jedzenie,
jeśli nie będą włazić mi do domu.
Zgodziły się.
Mógłbyś być taki współczujący dla ludzi.
Pomoc umarłym nie ma sensu.
I tak zaczną się ulatniać, aż w końcu znikną.
Na początku ich nienawidziłem.
W końcu to duchy.
Ale kiedyś były ludźmi tak jak my.
Dzięki myśli, że za życia pewnie też bali się duchów
przestałem się ich obawiać.
Musieli strasznie cierpieć, skoro popełnili samobójstwo.
Nie kosztuje mnie to wiele.
Wystarczy spalić kilka kadzideł i wystawić miskę ryżu.
To im wystarcza, więc nie jest źle.
Musisz za nią tęsknić.
Daruj sobie.
Nie powiedziałam, o kogo mi chodzi,
a i tak zrozumiałeś,
więc mam rację.
Wiesz, że czasami jesteś nie do zniesienia?
Wiem.
Do cholery.
Jeszcze się nie zrobiło. Niech to.
Nie musiałeś tego nieść.
Czemu mówisz to, gdy już doszliśmy na miejsce?
Sam się do mnie przyczepiłeś
i tu za mną przyszedłeś.
Weź parasol.
Cześć.
Zaczekaj.
- Proszę. - Co to?
Z zeszłego sezonu.
Kupiłam za półdarmo,
ale pewnie nikt jej nie kupi.
Szkoda byłoby wyrzucić.
Możesz ją sobie wziąć.
Myślałam, że to twój mundur.
Jak możesz codziennie nosić to samo?
Aż tak się mną interesujesz?
Znowu ponosi cię wyobraźnia.
Cóż, interesuję się tobą.
Czuję, jakbym pierwszy raz od 40 000 lat poznała kogoś takiego jak ja.
I tyle, nic więcej.
No to spadam.
Jeszcze jedno.
Złapaliście już tego seryjnego mordercę?
W sumie trąbiliby o tym w wiadomościach.
Zajmij się tym.
Przez niego boję się chodzić sama nocą.
HWANG DAE-DU NIE JEST CHORY PSYCHICZNIE
KATALOGOWAŁ SWOJE OFIARY
JEDNEJ NOCY ZABIŁ TRZY OSOBY
ROZPOCZĘCIE ROZPRAWY
Idiotyzm.
Aż się prosił, żeby go aresztowali.
Co to za okazja?
Nigdy nie zapraszasz mnie na wino.
Nie potrzebuję okazji, żeby napić się z żoną.
Po pracy zwykle zamykasz się w gabinecie.
Jesteś śliczna.
O rety.
Jesteś dziś jak nie ty.
Byłem idiotą,
że nie spędzałem czasu z tak piękną kobietą.
DYREKTOR SZPITALA
- Jesteśmy. - Dobry wieczór.
Świetnie.
Przepraszam pana.
O co chodzi?
- O syna pana prezesa. - Prezesa?
Właściciela naszego szpitala.
Zna pan jego syna?
Totalny świr.
Chyba bierze narkotyki.
Zaprosił tu znajomych i brał je razem z nimi.
Miał halucynacje i podciął sobie żyły.
Prezes jest wściekły. Aż się gotuje.
Powinien być w szpitalu.
Wydałoby się, że syn prezesa to narkoman.
Pan prezes poprosił mnie,
żebym zajął się tą sprawą po cichu.
Rana nie jest głęboka.
Potrzebuje tylko kilku szwów.
Dlatego po pana zadzwoniłem.
Wiem, że można liczyć na pana dyskrecję.
Przyniosłem potrzebne narzędzia i leki.
Proszę go opatrzyć.
Szepnę o panu dobre słowo prezesowi.
Sukinsyny!
Ty też tam byłeś. Zdychaj!
- Panie Oh. - Giń!
Przyszedł lekarz, musi opatrzyć pana ranę.
Jesteś mordercą.
Stary przysłał cię, żebyś mnie zabił?
Myślisz, że ci pozwolę?
Zabiję wszystkich!
Zdychaj!
Zaczekajcie za zewnątrz.
Da pan sobie radę?
Powiedziałem, żebyście wyszli.
Zaczekamy na zewnątrz.
- Proszę się nim zająć. - Ty świnio.
Nie zbliżaj się do mnie, dupku.
Jesteś diabłem. Podejdź, to cię zabiję.
Czy ty...
zabiłeś kiedyś człowieka?
Widziałeś, jak zabiłem te mrówki?
Jestem panem mrówek.
Są pyszne, zwłaszcza ich tyłki.
Chcesz do mnie dołączyć?
Nie zabijaj mnie.
Proszę.
Nie zabijaj mnie!
Nienawidzę hałaśliwych ludzi.
To ciekawe.
POSTERUNEK W SANGDONG
Dzień dobry.
Według statystyk 70% pracowników
pomija rano śniadanie.
Smacznego i miłego dnia.
Co?
Jesz trzy posiłki dziennie?
Mama mnie tego nauczyła.
„Cokolwiek by się działo, jedz śniadanie”.
Pana matka nie kazała panu jeść śniadania?
Mówiła, że nie lubi jjajangmyeonu
Przyniosłeś tylko dla siebie?
Co tak hałasujecie od samego rana?
Nie widziałem cię nigdy w tej kurtce.
Komendanta jeszcze nie ma?
Jadę do Kliniki Hanwool.
Daj znać, kiedy przyjdzie.
Coś się święci.
Wal się, dupku.
Gdy przyjdzie komendant, powiedz mu, że też wyszedłem.
Powiedz prawdę.
Poznałeś jakąś kobietę.
Akurat.
Gadaj, póki pytam grzecznie.
Chyba że masz ochotę na sesję waterboardingu.
Sam nie wiem.
Czyli miałem rację. Kto to?
Gdzie ją poznałeś?
Zrobiłeś pierwszy krok?
Myślę, że jest mną zainteresowana,
ale nie wiem, co tak naprawdę myśli.
To ona kupiła ci tę kurtkę?
Tak. Nawet ją o to nie prosiłem.
O co ci chodzi?
Słuchaj.
Pomyślmy logicznie.
Jeśli ta dziewczyna nie oszalała,
interesowanie się tobą i zagadywanie do ciebie
po prostu się nie zdarza.
Kobieta jako pierwsza dała ci prezent?
To może znaczyć tylko dwie rzeczy.
- Co? - Chce cię zwerbować
do jakiejś sekty albo piramidy finansowej.
Daj spokój.
Zapamiętaj moje słowa.
Jeśli cię spyta o maty z jadeitem
czy kosmetyki albo nagle zaprosi w jakieś fajne miejsce,
uciekaj bez wahania.
To na bank ściema.
Gadasz bzdury. Co ty możesz wiedzieć?
Muszę z tobą pilnie porozmawiać.
Spotkamy się dziś wieczorem w sklepie?
Widzisz? Znów do mnie pisze.
Pisze mi o pierdołach. Nie wiem, co o tym myśleć.
Jestem.
Myślałem, że to pilna sprawa.
Masz na sobie kurtkę, którą ci dałam.
Pasuje ci.
- Pisałaś, że to pilne. - Najpierw coś zjedz.
Ciężko pracujemy, żeby zarobić na jedzenie.
Ja stawiam.
Samotny facet
musi o siebie dbać.
Inaczej zaczniesz śmierdzieć.
Jakich kosmetyków używasz?
Jeśli cię spyta
o maty z jadeitem czy kosmetyki...
Ta pilna sprawa dotyczyła
moich kosmetyków?
No coś ty.
Zjedz na spokojnie.
Musimy gdzieś jechać.
Zabiorę cię w fajne miejsce.
...albo nagle zaprosi w jakieś fajne miejsce,
uciekaj bez wahania.
To na bank ściema.
Hej!
Co cię z nim łączy?
Z nim?
To tylko znajomy.
Ma błyszczące oczy.
Czuję jego duszę.
Przejmujący smutek.
Co...
To moja sąsiadka z dzieciństwa.
Niedawno otworzyła to studio.
Jak widzisz, jeszcze go nie wypromowała.
Nie ma zbyt wielu uczniów.
Nie wyobrażaj sobie niczego.
To po prostu fajne zajęcie.
Przyprowadziłam cię tu dla twojego dobra.
Policjanci ciągle żyją w stresie,
a taniec pomaga się zrelaksować i dodaje energii.
To świetne hobby.
Witam. Na początek się przedstawię.
Zachwycona tańcem, który pozwala wyrazić duszę całym ciałem,
ukończyłam naukę na Kubie,
kolebce salsy. Byłam też w Argentynie i Hiszpanii,
stolicach tanga i flamenco. Niedawno wróciłam do Korei.
- Nazywam się Cho Seung-kyung. - Jasne.
Nie lubię formalności.
„Pani instruktorka”?
Proszę mówić mi Senorita Cho.
To Kang Pil-seong, jest policjantem.
Nie interesuje mnie jego praca.
Mam duszę cyganki.
Pieniądze, honor...
To bezwartościowe, przyziemne bzdury.
Witam w moim studiu.
To powiedziawszy,
kurs ekspresowy, trzy lekcje tygodniowo, kosztuje 200 000 wonów.
Półroczny kurs to koszt 500 000 wonów.
Polecam tę drugą opcję.
Słuchaj.
Nie interesuje mnie śpiew ani taniec. Jestem w tym słaby.
Ja to ocenię.
Do tańca nie potrzeba talentu.
Tylko duszy.
Taniec to wyraz naszej duszy.
Sprawdzimy, jak głęboka jest pana dusza,
panie Kang?
Do tanga trzeba dwojga.
To taniec dwóch serc.
Zrzućcie skorupy.
Pozbądźcie się ich, by nasze serca spotkały się
w jednym uścisku.
Proszę spróbować.
Czekam.
Jasne. Może być?
Pan tylko rozłożył ręce.
Pomogę panu.
O tak.
Co wy odstawiacie? Nie do wiary.
Nie ma wyboru.
- Seo-jeong. - Co?
Pomóż mu nauczyć się podstawowych kroków.
Ja?
Pięć, sześć, siedem, osiem.
Raz, dwa, trzy,
cztery, pięć, sześć, siedem,
osiem. Raz, dwa, trzy,
cztery, pięć, sześć, siedem,
osiem. Raz, dwa,
trzy, cztery...
Świetnie. Wiedziałam, że pan potrafi, Senor Kang.
Piękna dusza w tańcu.
Świetnie. Da pan radę.
Raz, dwa, trzy...
Dobrze.
Bardzo dobrze.
Doskonale wam idzie.
Taniec pełen duszy.
Dobrze!
Seo-jeong, jeśli przyprowadzisz jeszcze jednego ucznia,
nie podwyższę ci czynszu i dorzucę darmowe lekcje.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem,
- osiem. Raz, dwa, trzy, cztery, pięć... - Ja...
Tak. Raz, dwa, trzy, cztery...
Czekaj.
Detektywie Kang!
Jak możesz kantować gliniarza?
Miałam swoje powody.
Ilu ludzi już oszukałaś?
Naprawdę miałam powody.
Tak? Niby jakie?
Mówiłaś, że to twoja sąsiadka z dzieciństwa.
To prawda, ale teraz
wynajmuję od niej mieszkanie.
Zaciągnęła hipotekę na dom
i otworzyła to studio,
ale nie ma uczniów i niedługo splajtuje.
No i? Lubisz się mieszać w cudze sprawy.
Tylko wynajmujesz od niej mieszkanie. Co cię to obchodzi?
Chce podwoić mój czynsz.
Myślisz, że chciałam to robić?
Do diabła.
Czekaj.
Nie zapiszesz się na kurs?
Mam jedno pytanie.
Dostaniesz lekcje, jeśli sprowadzisz trzech uczniów.
Ja też bym je dostał?
Co?
Napijmy się kawy.
- Dziękuję. - Proszę.
O Boże.
Nie czuję w nich duszy.
To pana koledzy, Senor Kang?
Tak.
Pil-seong.
Mamy się uczyć tańca od tej instruktorki?
Instruktorki?
Kojarzy pani Złotą Karocę?
Taki klub dla dżentelmenów.
Musiała często tam bywać, skoro została tancerką.
Senor Kang, czy oni są normalni?
Proszę pomyśleć o hipotece.
Fakt.
Nie mogę być wybredna.
Witam panów.
Zachwycona tańcem, który pozwala wyrazić duszę całym ciałem,
ukończyłam naukę na Kubie,
kolebce salsy. Byłam też w Argentynie i Hiszpanii, stolicach
tanga i flamenco. Niedawno wróciłam do Korei. Jestem Cho Seung-kyung.
Witam w moim studiu.
To powiedziawszy,
przedstawię panom
- ofertę kursów. - Chwila.
Pomyliła się pani kolejność.
Zanim kupię arbuza, zawsze go próbuję.
Skoro ma nas pani uczyć, musimy wiedzieć, czy jest pani dobra.
Dopiero po tym zdecyduję, czy się zapisać. Mam rację?
Wie pan, co jest pana słabą stroną?
Jest pan zbyt bystry.
Doskonale się uzupełniacie.
Dobra.
Zobaczmy, co pani potrafi.
Myśl o hipotece. Musisz spłacić kredyt.
Dobrze, zatańczę.
Nieważne, ile masz lat i skąd jesteś, zawsze trafisz na wariatkę.
Racja.
Tak, jestem wariatką. Totalną świruską.
Ludzie, jestem wariatką!
Tańczącą świruską!
Jestem Cho Seung-kyung,
największa wariatka w okolicy.
Co wy wiecie o tańcu?
Serce przy sercu.
Poczuliście, jak dusza tańczy na koniuszkach waszych palców?
Na tych palcach...
Ostatnio interesują cię dziwne rzeczy.
Spotykasz się z tą instruktorką?
To już oficjalne?
Ma pan dziewczynę?
Nie.
Seryjny morderca szaleje po mieście,
a ty się dobrze bawisz.
Co z nagraniami z kamer?
Jutro powinniśmy dostać nakaz.
Na pewno skupiamy się na tym, co trzeba?
Co chcesz znaleźć na nagraniach z recepcji?
Dowiem się, gdy je zobaczę.
Na zdrowie.
Masz naprawdę niezwykły talent.
Myślisz,
że unikniesz boskiej kary po tym, co zrobiłeś?
Kary?
Nikt nie może mnie ukarać.
Niedługo sam będę bogiem.
Dzięki twoim umiejętnościom, które przejąłem,
wiele się nauczyłem.
Wraz z kolejnymi ofiarami
będę stawał się coraz silniejszy.
W końcu będę wszechmocny.
Aż wreszcie
posiądę boskie moce.
Zaburzasz prawa natury.
Jeśli otworzą się wrota piekła,
wasz świat się skończy.
Nie bądź głupi.
Tak mi przykro.
Chcę zobaczyć koniec świata na własne oczy.
Jestem pewna,
że czekają cię wieczne męki
w najgłębszych czeluściach piekła.
Ciągle pani nie rozumie?
Granica między bólem a przyjemnością
jest bardzo cienka.
Pomocy.
Jest tu kto?
- Pomocy. - Jest pan cały?
Coś się stało?
Proszę wstać.
Cholera.
Co to było?
Biorąc pod uwagę metodę działania i okoliczności,
nie wygląda to na robotę naszego zabójcy.
Śledztwo poprowadzi inny zespół.
Ktoś ma inne zdanie?
- Co z Kliniką Hanwool? - Sprawdziłem to.
Nie było go tam w ciągu ostatnich kilku lat.
Jestem niemal pewien, że to oddzielna sprawa.
Detektywie Choe, pokierujesz śledztwem.
Dobierz sobie dwóch ludzi
i sprawdźcie przeszłość ofiary.
- Skupcie się na wrogach i długach. - Dobrze.
- Zbierajmy się. - Dobrze.
Nie do wiary.
- No co ty. - Chcę tylko zobaczyć.
Przepuśćcie mnie!
Nie... Niemożliwe.
Proszę wziąć numerek i zaczekać na swoją kolej.
Komendancie, chwila.
Nie!
Przepraszam, że o to pytam,
ale pracuje pani w Klinice Hanwool,
prawda?
Gdybyśmy się spóźnili o dzień, dane zostałyby usunięte.
Czyszczą pamięć co trzy miesiące,
zaplanowali to na jutro.
Właśnie je odebrałem.
POLICJA
Cholera.
- Obejrzę je jeszcze raz. - Jasne.
- Zatrzymaj. - Dobrze.
Wygląda na pracownika szpitala.
Spytaj dziewczynę ofiary, kto to jest.
Tak jest.
Czy to nie Lee Su-ji?
KARTA REJESTRACYJNA PACJENTA LEE SU-JI
Ty draniu.
To główny chirurg.
Doktor Seon Yang-woo.
Gdzie komendant?
Aresztujmy go.
Oszalałeś?
To nie jest nagranie z miejsca zbrodni.
Z jakiej racji to miałby być dowód?
Jeśli nic nie zrobimy, dziś w nocy znów kogoś zabije.
Bez definitywnego dowodu
ucieknie nam przez palce.
Nasz priorytet to zdobycie dowodów.
Detektywie Kim, ustal, gdzie przebywał Seon Yang-woo.
Sprawdź nagrania z kamer koło jego domu i szpitala
z dnia morderstwa.
Detektywi Choe i Kang na wszelki wypadek,
póki nie znajdziemy dowodów,
będą go obserwować.
Jeśli to on jest sprawcą,
jest inteligentny i dokładny.
Nie wiadomo, co zrobi,
gdy odkryje, że go tropimy.
Musimy działać dyskretnie,
zrozumiano?
- Jasne? - Cholera.
Nie wierzę.
Proszę się napić.
Nie, dziękuję. Wystarczy woda.
Nie dzieje się nic podejrzanego.
Może się pomyliłeś.
Chwila. Co on robi?
Nie ruszaj się.
Serio?
Bogacze mają co najmniej po dwa auta.
Zmarnowany dzień. Dajmy sobie spokój na dziś.
Dobra.
- Chwila. - Co jest?
13GA 8711
Znowu do mnie dzwoni?
O co chodzi?
Mam pytanie.
Pytam poważnie.
Czy...
pamiętasz dzień, gdy się poznaliśmy?
Gdy mnie walnęłaś.
Tak, a co?
Odwiozłem cię potem do domu.
Gdy zatrzymało się obok nas zagraniczne auto,
spojrzałaś na nie i się przestraszyłaś.
Pamiętasz?
I co w związku z tym?
Powiedz mi, co wtedy poczułaś.
Po to dzwonisz?
To ważne!
Nie pamiętam dokładnie,
ale to było intensywne uczucie.
Wtedy się wyłączyłam,
a i tak czułam żądzę krwi.
To nie zdarza się często.
Co masz na myśli przez żądzę krwi?
Albo niedawno kogoś zabił,
albo naprawdę
bardzo chciał to zrobić.
Jesteś pewna?
O co chodzi? Coś się stało?
Idź spać, powiem ci innym razem.
Cześć.
Serio?
W momencie morderstwa nie było go w domu ani w pracy.
Sprawdziłeś kamery.
Tak, prześledziłem, dokąd się udał,
ale nie ma go na kamerach z okolic miejsca zabójstwa.
Może wiedział, gdzie są, i ich unikał.
Nie możemy go aresztować na podstawie poszlak.
Jest mordercą,
aresztujmy go.
Skąd ta pewność, że to on?
Jego auto...
To zagraniczny model. Cholera.
Jestem pewien, że to on, więc go aresztujmy.
Gdy go przyciśniemy, to się przyzna.
A jeśli nie?
Nie możemy pozwolić, żeby morderca chodził wolno.
Posłuchaj.
To tylko teorie.
Nie możemy go aresztować przez domysły.
Mamy tylko poszlaki. Nie wiadomo, czy to on zabijał.
- Panie komendancie. - Co?
To może jeszcze bardziej nas uprzedzić,
ale sprawdziłem jego przeszłość.
Był notowany.
Jak to? Nie miał nic w papierach.
Był wtedy niepełnoletni.
Wpis został usunięty, bo miał 13 lat.
Nie wiem, czy to był powód, ale zmienił też imię.
Nazywał się Seon Jin-woo, zanim przyjął nazwisko Seon Yang-woo.
Co?
Gdy miał 13 lat? Był wtedy w gimnazjum.
Co mógł zrobić taki dzieciak?
Cóż...
Zabił człowieka.
- Dzień dobry. - Witam pana.
Chcę pana o coś spytać.
Jest pan ojcem Kim Il-yeonga?
Nie był najbystrzejszy, ale był bardzo uprzejmym chłopcem.
Często płakał.
Rozumiem.
Podobno zabił go kolega z klasy.
Seon Jin-woo.
Co się stało?
Mój syn
wpadł na niego w szkole na korytarzu.
I tyle?
Uderzył mojego syna krzesłem w głowę.
Mimo że stracił przytomność,
bił go jeszcze przez pięć minut.
Później dowiedziałem się, że morderca zmienił imię
i uczy się w szkole medycznej.
Wie pan, co jest przerażające?
Nie miał wyrzutów sumienia,
podobno chwalił się tym na lewo i prawo.
Powiedział, że zabicie człowieka
to nic wielkiego.
Ciekawe doświadczenie.
Tak mówił znajomym.
Jakiś czas temu cały kraj bał się pewnego seryjnego mordercy.
Nazywał się Hwang Dae-du.
Lekarz, który przeprowadzał ocenę psychologiczną Jin-woo
był w szoku.
Powiedział, że najbardziej na świecie
szanuje Hwang Dae-du.
Jestem pewien, że to on jest mordercą.
Weźmie pan odpowiedzialność,
jeśli jeszcze ktoś zginie, gdy my szukamy dowodów?
Jadę po niego.
Kang Pil-seong!
Cholera.
Detektyw Kang zaraz znów narobi kłopotów.
- Kim, szykuj się. - Tak jest.
Dzwoń do niego
i wstrzymaj go do naszego przyjazdu.
Gdzie jest Seon Yang-woo?
Przyszedł pan.
Dziękuję.
Tak się cieszyłaś datą ślubu.
Coś strasznego.
Spróbuj się nie załamywać.
Bądź silna.
SALA NUMER 3 KIM GWANG-SEON
Wybrany numer jest...
Nie odbiera.
- Dzwoń dalej. - Dobrze.
Dodaj gazu.
Dodaję.
Seon Yang-woo.
Co się tak szczerzysz?
A pan to kto?
To musi być niesamowite oglądać rozpacz ludzi
na pogrzebie własnej ofiary,
pieprzony morderco.
- Co? - Słyszeliście go?
Jesteś nienormalny.
Sukinsyn!
Oszalał czy co?
EPILOG JUŻ ZA CHWILĘ
Drzewo, które więzi dusze?
Ciekawe.
Ale tak się zastanawiam.
Skoro wchłonąłem duszę szamanki,
nie boisz się, że przejmę też twoją?
Kto by pomyślał, że umiesz żartować.
Trzeba było się lepiej zorientować.
Pracuję sam.
To ja wyciągnąłem cię z piekła.
Dzięki.
- Niebawem zrobi się ciekawie. - Co powiedziałeś?
Przepraszam za niedogodności.
Cieszę się z nowej zabawki.
Świnia.
Co chcesz zrobić?
Zamknę go w więzieniu, za wszelką cenę.
Zagrajmy w grę.
Demony nie są jakimiś mistycznymi stworzeniami.
Każdy człowiek rodzi się z własnym demonem.
Nie wiem czemu, ale kogoś mi przypominasz.